การเขียนคำทับศัพท์ภาษาอาหรับ
จาก Siamic
การเขียนคำทับศัพท์ภาษาอาหรับต่อไปนี้ เป็นมาตรฐานที่สยามิคใช้ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2011 เรียกเป็นทางการว่า การถอดรูปอักษรอาหรับเป็นอักษรไทย
เนื้อหา |
พยัญชนะ
| ข้อ | อักษร | ชื่ออักษร | ภาษาไทย | หมายเหตุ |
|---|---|---|---|---|
| 1 | ﺀ/ ا | ฮัมซะฮฺ/อะลิฟ | อ, สระ อา | *ถ้าฮัมซะฮฺเป็นสุกูน จะเขียนเป็น <อ์> ในภาษาไทย เช่น <มะอ์มูร> |
| 2 | ﺏ | บาอุ | บ | . |
| 3 | ﺕ | ตาอุ | ต | . |
| 4 | ﺙ | ษาอุ | ษ | . |
| 5 | ﺝ | ญีม | ญ, จญ์ | ญะวาด, หัจญ์, ฮิจญ์เราะฮฺ, หิญิร |
| 6 | ﺡ | ฮาอุ | ฮ | . |
| 7 | ﺥ | คออุ | ค | . |
| 8 | ﺩ | ดาล | ด | . |
| 9 | ﺫ | ซาล | ซ | . |
| 10 | ﺭ | รออุ | ร | *ถ้าสะกดด้วย ฟัตหะฮฺ ในภาษาไทยเป็น <ร่อ>
|
| 11 | ﺯ | ซาย | ซ |
|
| 12 | ﺱ | ซีน | ซ, ส | .
|
| 13 | ﺵ | ชีน | ช | . |
| 14 | ﺹ | ศอด | ศ | .
|
| 15 | ﺽ | ฎอด | ฎ | ถ้าสะกดด้วยฎ็อมมะฮฺ หรือฎ็อมมะฮฺ+วาว ใช้ ด เป็น <ดุ> และ <ดู> เนื่องจากถ้าเขียนด้วย ฎ และ สระอุหรือสระอูแล้ว สระทั้งสอง จะไม่ปรากฏออกมา
|
| 16 | ﻁ | ฏออุ | ฏ | .
|
| 17 | ﻅ | ซออุ | ซ | .
|
| 18 | ﻉ | อัยนฺ | อ | .
|
| 19 | ﻍ | ฆีน | ฆ | .
|
| 20 | ﻑ | ฟาอุ | ฟ | . |
| 21 | ﻕ | กอฟ | ก | . |
| 22 | ﻙ | กาฟ | ก | .
ฏ
|
| 23 | ﻝ | ลาม | ล | . |
| 24 | ﻡ | มีม | ม | . |
| 25 | ﻥ | นูน | น | . |
| 26 | ﻭ | วาว | ว | . |
| 27 | ﻩ | ฮาอุ | ห, ฮ |
|
| 28 | ﻯ | ยาอุ | ย | .
|
สระ
| ข้อ | ชื่อสระ | เทียบกับสระไทย | หมายเหตุ |
|---|---|---|---|
| 1 | ฟัตหะฮฺ | สระอะ | |
| 2 | กัสเราะฮฺ | สระอิ | |
| 3 | ฎ็อมมะฮฺ | สระอุ | |
| 4 | ฟัตหะฮฺ + อะลิฟ | สระอา | |
| 5 | กัสเราะฮฺ + ยาอุ | สระอี | |
| 6 | ฎ็อมมะฮฺ + วาว | สระอู | |
| 7 | ฟัตหะฮฺ + ยาอุ | อัย,เอ | ถ้าพยางค์นั้น ลงท้ายด้วยพยัญชนะ ที่เป็นสุกูน จะเป็น สระเอ เช่น <หุเซน> และ <กุเรช> จากเดิม <ฮุสอยนฺ> และ <กุรอยชฺ> เพื่อความสะดวกในการออกเสียง |
| 8 | ฟัตหะฮฺ + วาว | เอา เช่น <เลา> |
หมายเหตุ
- ไม้ไต่คู้และสระออ <-็อ> ใช้กับ <ฎ>, <ฏ>, <ศ> เมื่อถอดรูป ฟัตหะห เช่น <ฎ็อ>, <ฏ็อ> <ศ็อ> และ <ก็อ> แต่อาจจะละ ไม้ไต่คู้ ไว้ในฐานที่เข้าใจ เช่น <ฎอ>, <ฏอ> และ <ศอ>
- ไม้เอกและสระออ< -่อ> ใช้กับ <ร> เมื่อถอดรูปฟัตหะฮฺ เช่น <ร่อซูล> แต่อาจจะละไว้ในฐานที่เข้าใจ เช่น <รอซูล>
- จะไม่มีการใช้ <ห> นำหน้าพยัญชนะเสียงต่ำ หรือ วรรณยุกต์ เช่น <อิหม่าม>, <อะมีรุ้ลมุมินีน> หรือ <อ๊าด> ที่ถูกต้องคือ <อิมาม>, <อะมีรุลมุมินีน> และ <อาด>
- ไม่มีการตัดสระอะเมื่อถอดรูปฟัตหะฮฺ นอกจากคำว่า นบี เท่านั้น เช่น <อบูบักรฺ> จะต้องเป็น <อะบูบักรฺ>
- จะไม่ใช้ การันต์ ในการถอดรูปสุกูน นอกจากกับ <ย์> สำหรับ ยาอุ ที่มีสัญลักษณ์ตัชดีด เช่น <อัลบุคอรีย์>, และ <อ์> ที่แสดงให้เห็นว่าเป็น ฮัมซะฮฺ เช่น <มะอ์มูน>
